Press "Enter" to skip to content

Niebo i ziemia – medytacja biblijna na Wniebowstąpienie Pańskie

Tekst ewangelii: Mt 28,16-20 :Jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.

Zapatrzeni w niebo

Dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Przewrotnie zapytam nie o dlaczego, ale czy patrzymy w niebo? Jeśli tak to w jakich okolicznościach? Co musi się stać abyśmy unieśli głowę ku niebu? Święty Paweł Apostoł napisał do chrześcijan, iż naszym domem jest niebo, do tego domu zdążamy. I warto to sobie przypomnieć.

Czy nie tęsknimy za niebem? Gdy zaczynam pytać o perspektywę nieba wielu patrzy na mnie ze zdziwieniem i kiwa głową, a potem wydobywa się uzasadnienie: czy ojciec taki nieżyciowy? Trzeba starać się o to, co na ziemi, tym się zająć. I padają całkiem konkretne sprawy: utrzymanie siebie i rodziny, kredyty do spłacenia itp.Wtedy odpowiadam czy wierzysz w życie wieczne? W spotkanie z Bogiem po śmierci? Jeśli nie, to kończy się rozmowę. Jeśli tak to co ze sobą weźmiesz? Stąd o perspektywie nieba. Z jakiej perspektywy patrzę to tak żyję. Jeśli to będzie niebo to będę starał się Bożymi drogami ku niemu zmierzać. Gdy zabłądzę, bo zdarzyć się może, to szukać będę właściwej drogi. Bez tej perspektywy jakże me życie jest przyziemne!

Wniebowstąpienie z ziemi

Wniebowstąpienie nie zachęca nas do odrzucenia ziemskiej rzeczywistości. To ona jest przestrzenią, w której idziemy do nieba. Tu na ziemi odbywa się wędrówka i ma ona konkretny cel – spotkanie z Bogiem na wieki. Obyśmy nie byli zapatrzeni w ziemię tak, że skrawka nieba widzieć nie będziemy.
Pamięć, modlitwa i misja – to trzy wymiary, których nie może zabraknąć tym, co wierzą. Spotkanie z Jezusem – wiele dowodów, że żyje – oto pamięć. Spotkanie z Nim przemienia życie i wtedy odkrywamy, że bez Niego żyć nie możemy. Wzrasta też pragnienie, by być-z-Nim już na zawsze, a nie od czasu do czasu. Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego.
Narzędziem do tego poznania tu na ziemi jest modlitwa – sposób spotykania się z Nim. To na modlitwie otrzymujemy światłe oczy serca i wiemy, czym jest nadzieja waszego powołania, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przemożny ogrom Jego mocy względem nas wierzących. Stajemy się chodzącymi świadkami działania Jego potęgi i siły.
Jeszcze jeden ważny wymiar – misja: Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. Dawajcie świadectwo. Wszak głosimy 24 godziny na dobę. Dotknięty Bogiem, ochrzczony, nie może nie głosić.
Księgi ziemsko-niebiańskie

Droga ziemska jest przejściem, a nie jesteśmy w niej pozostawieni sami sobie. Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. Obietnica Pana Jezusa jest realna i prawdziwa, tak jak Jego obecność w Eucharystii.
Życie jest księgą, w której zapisujemy strony historii zbawienia. Święty Łukasz napisał dwie księgi. Pierwsza to ewangelia, księga o wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał. To „moja” ewangelia o tym, co Jezus mówi i czyni w mym życiu. Druga księga to Dzieje Apostolskie, dzieje pierwotnej wspólnoty Kościoła. To także „moje” dzieje apostolskie, dzieje mojej wspólnoty Kościoła. Piszemy codziennie.Te księgi pisze się całe życie i je bierzemy ze sobą. Jak się pisze? Nie słowem i językiem, ale czynem i prawdą. Pisze się w oparciu nie o słowa, ale o czyny. Te idą z nami. Te niesiemy sobą i w sobie. Żyj tak na ziemi, by niebo było w twoim sercu, a inni patrząc na ciebie by za niebem zatęsknili.

o. Robert Więcek SJ

Inne artykuły GłównaWięcej wpisów »