Press "Enter" to skip to content

Felieton poselski. Cel ostateczny – zbawienie jako dar łaski Bożej i miłosierdzia

“Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,15) – pokuta jako motywacja oraz wezwanie do tworzenia dobra w naszym życiu! Podobnie „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie” (Mt 4,17), a także: „Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone (Dz 3,19) – znak uniżenia i pokory przed Bogiem oraz pokuta, ale przy jednoczesnej nadziei i znaku błogosławieństwa.

oraz

“Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz” (Rdz 3,19), a w liturgii pogrzebowej: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz, ale Pan cię wskrzesi w dniu ostatecznym. Żyj w pokoju” (por. Rdz 3, 19).

Zatem, ludzka przemijalność, pokora i zapowiedź błogosławieństwa. Należy wejść na właściwą (tę jedyną) drogę i przyjąć Bożą pespektywę. A mocą Bożą, pomimo kresu ziemskiej pielgrzymki otrzymasz nadzieję na życie wieczne.

To ważne, w perspektywie zbliżających się Świąt Wielkiej Nocy (Zmartwychwstania Pańskiego), gdy usłyszymy radosne pozdrowienie „Chrystus Zmartwychwstał”. I nadzieja, że mocą Zmartwychwstania Jezusa zostaniemy w Dniu Ostatecznym wskrzeszeni do życia.

Pamiętajmy – celem ostatecznym jest zbawienie.

Czesław Hoc

Inne artykuły GłównaWięcej wpisów »