Press "Enter" to skip to content

Jesteś najpiękniejsza!

Jesteś najpiękniejsza”. Maryja doświadczyła Anielskiego balsamu tych słów. Tak! Słodycz szczęścia czy gorycz nieszczęścia? Wszystko zależy od sposobu dotyku piękna. Na ile rozbrzmiewa w głębi duszy? Na ile jest pragnieniem spełnionym? Na ile powoduje złość głodu niezaspokojonego? Istnieje głębokie pragnienie, aby być odkrytą w pięknie swego istnienia. Tęsknota, kiedy wreszcie ktoś doceni, że w swym pięknie jesteś i oddychasz? Nagminnie słyszane szybkie telefoniczne „muszę już kończyć”. Ból piękna unicestwianego.  

Odczucie bycia piękną rodzi przekonanie o byciu wartościową. Jeżeli istnieją wewnętrzne podejrzenia o byciu brzydką, wtedy następuje zachwianie w poczuciu wartości. Doświadczenie „jestem piękna” jest ważniejsze od poczucia „jestem dobra”. Tak naprawdę autentyczna siła do robienia czegoś dobrego powstaje dopiero po uprzednim doświadczeniu własnego piękna. Najgłębsza wewnętrzna harmonia dokonuje się poprzez przejście od piękna do dobroci. Kobieta pragnąca być dobrą bez wcześniejszego utwierdzenia się w swym pięknie, skazuje się na moralne męczarnie i katusze. Wcześniej czy później straci ochotę na robienie dobrych rzeczy. Z kolei wewnętrzne smakowanie swego piękna wyzwala spontanicznie pragnienie przeobrażenia tego piękna w dobroć. 

Podobnie odnośnie zewnętrznych relacji. Mężczyzna nie może oczekiwać od kobiety dobra, jeśli wcześniej nie upewni jej w tym, że jest piękna. Z kolei szczere utwierdzenie w pięknie zasadniczo nie potrzebuje już późniejszego domagania się dobrych czynów. Płyną bowiem spontanicznie jako wdzięczna odpowiedź pięknie czującego się serca. 

Idąc jeszcze dalej, dochodzimy do „najpiękniejsza”. W sercu kobiety jest głębokie pragnienie nie tylko bycia piękną, ale najpiękniejszą w świecie. Jak to możliwe? Nie o logikę matematyczną tu chodzi. Każda kobieta może być najpiękniejsza w swej niepowtarzalności. Nie ma dwóch takich samych kobiecych wszechświatów. Uśmiech twarzy, muzyka serca, to droga do odkrycia jak najbardziej niepowtarzalnego piękna. Poczucie bycia najpiękniejszą nie jest złe. Wręcz przeciwnie, jest konieczne i od niego zależy dalsze samopoczucie. Pokornie można czuć się najmniej ważną w świecie i jednocześnie najpiękniejszą księżniczką całego wszechświata. 

W Ewangelii św. Łukasza czytamy o wizycie Anioła Gabriela u Maryi: „Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”” (Łk 1, 28).  Jakże ważne, aby nie sprofanować niewyobrażalnego wręcz klimatu sceny Zwiastowania. Anioł wchodzi do Maryi. Nie chodzi o zewnętrzną wizytę, ale o wejście w duszę. To wejście stało  się możliwe, bo Maryja w głębi była otwarta na Boga. Pozwoliła wejść Aniołowi. Dzięki temu mogła usłyszeć prawdy, które stały się bezcennym preludium do późniejszej misji Bożego macierzyństwa. Maryja powiedziała ostatecznie Bogu „tak”. Ale bardzo ważne, aby dostrzec, jak Bóg do tego doprowadził. 

Najpierw poprzez swego Anioła przyszedł i wypełnił głębię duszy Maryi. Anioł nieustannie nawiedza każdą kobietę, aby wypełniać pustkę, której doświadcza w swym wnętrzu. Nieznośna, chwilami okrutna pustka. Gdy Anioł mówi „bądź pozdrowiona…Pan z Tobą” nawiązuje relację. Wpisuje w serce Maryi słowa , “raduj się”, „jestem z Tobą”. Mówi jej „jestem po Twojej stronie”. Wyzwala poczucie bezpieczeństwa. A potem następuje naprawdę mocna dawka „Pełna łaski” oznacza  „pełna wdzięku, uroku, piękna”. Dosłownie Anioł oznajmia Maryi: „jesteś najpiękniejsza”. Utwierdza ją, że jest wcieleniem piękna. Słowem dał niesamowity komplement. Zapewne Maryja poczuła na sobie zachwycone spojrzenie Anioła. Rozkosz subtelnego „jestem piękna”, rozpływająca się po całej duszy i ciele. A potem jeszcze „błogosławiona jesteś miedzy niewiastami”. To przecież nic innego, jak wyraziście powiedziane: nie ma takiej drugiej, jak Ty! Masz w sobie to, czego nie ma żadna inna! 

Bóg posłał Anioła do Maryi. Teraz Bóg posyła Twojego Anioła do Ciebie? Zamierza Ci  powiedzieć „jesteś najpiękniejsza”… Maryjo Bramo Niebios, wspieraj w odpowiedzi.

Ks. Leszek Niewiadomski, eremita

Inne artykuły ArchiwumWięcej wpisów »