Press "Enter" to skip to content

Misterium życia i …posłuszeństwo

Życie jest dziwne… Są ludzie, którzy chcą żyć, a umierają. Są ludzie, którzy chcą umrzeć, a żyją… Pewien człowiek nie miał większych kłopotów ze zdrowiem. Ale oto nagle gorzej się poczuł. Wykonano standardowe badania. Bardzo szybko okazało się, że to białaczka w ostrej wersji. Trudno było stwierdzić konkretną przyczynę choroby; nie było też żadnych przesłanek dziedzicznych. Po prostu w pewnym momencie doszło do infekcji wirusowej, niewytłumaczalnych mutacji i dalej wszystko potoczyło się w piorunującym tempie. Coś takiego może spotkać każdego z nas, w dowolnym wieku. Kilka miesięcy wystarczyło, aby pożegnać się z tym światem. Ów człowiek do końca miał nadzieję, że przeżyje. Jak to mówią „walczył z rakiem”; ale nic z tego nie wyszło. Bardzo chciał żyć, a jednak śmierć z kosą nie wiadomo skąd raptownie do drzwi zapukała…  

Inny człowiek z kolei, od wielu już lat oczekuje na taki scenariusz. Osłabienie, badania lekarskie, stwierdzenie choroby o ostrej propagacji komórek nowotworowych i pożegnanie się z ziemskim światem. Ale niestety lata upływają i w temacie nic się  nie dzieje. Cisza. Człowiek chce umrzeć, a tu wyniki wciąż dobre. I znów daje o sobie znać to misterium życia dziwnego …  Tak po  ludzku rzecz biorąc, jak by to było dobrze, gdyby zwyczajnie przemienić życiowe scenariusze wspomnianych ludzi. Chcący żyć, szczęśliwie zachowuje życie. Chcący umrzeć, pięknie umiera. Wszyscy są po prostu zadowoleni. Ileż szczęścia już tu na ziemi! Zmarły nie musiałby umierać i być opłakiwanym; żyjący bardzo by się cieszył, że wreszcie już znika z horyzontu doczesnego istnienia.  

No cóż, zgodnie z sumieniem warto mieć pragnienia, ale jeszcze bardziej trzeba pogodzić się tym, jak jest. Powiedzmy głębiej, z tym co sam Bóg uważa za najlepsze. Nawet Pan Jezus, który tak pięknie do serca się odwołuje, z potężną mocą ogłasza: „Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni” (Mt 5, 18). To bezcenna inspiracja. Odnajdujemy najgłębszy motyw życia. Po prostu posłuszeństwo Bogu, który jako Nieskończona Miłość i Mądrość wie doskonale „co do joty”, co jest najlepsze. Ciekawy sposób na życie. Żyję nie dlatego, że chcę żyć, ale dlatego, że Bóg tak chce. W końcu wszystkie szkoły duchowości nieustannie akcentują myśl, aby nie pełnić swojej woli, lecz Wolę Bożą. Takie podejście daje wielką wewnętrzną wolność. Już nie są potrzebne różne opowieści o szczęściu. Choć oczywiście, jeśli są szczerze wypowiadane, to jest to wysoce chwalebne. Na tej drodze fundamentem jest jednoznaczne „tak” wobec Dobra i „nie” wobec Zła. „Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi” (Mt 5, 37). 

Takie podejście chroni przed dwiema wielkimi pokusami: bunt przeciwko Bogu przy umieraniu i samobójstwo. Pewien człowiek tak był wściekły na Boga z powodu nowotworu że w akcie zemsty i rozpaczy wyskoczył przez okno wieżowca. Postanowił uciec przed nowotworem. I w sumie … w akcie zgonu rzeczywiście nie odnotowano nowotworu jako przyczyny śmierci… Co też diabeł nie wymyśli? Zarazem niektórzy doświadczają tak wielkiego pragnienia śmierci, że popełniają samobójstwa. I rzecz ciekawa, nie jest rzadkością, że ci ludzie w pewnym okresach mówili, że życie jest piękne.  

Wielka jest moc radykalnego posłuszeństwa Bogu. Jeśli Bóg chce, żebym żył, to żyję. Jeśli Bóg będzie chciał, żebym umarł, to umrę. To tak banalnie proste. Ale przecież Bóg kocha prostotę i szczerych prostaczków…   

ks. Leszek Niewiadomski, eremita

Inne artykuły ArchiwumWięcej wpisów »
Mission News Theme by Compete Themes.
error: Treści chronione prawem autorskim. Kopiowanie zabronione.